Hofkerk, Vierhovenkerk en Wipmolen scriba@lukas-delft.nl
Geloof en twijfel

Vrede en gebed stonden 30 jaar centraal in Triodiensten

De Triodiensten van wijkgemeente Immanuel, het Kerkelijk Centrum Delfgauw en de RK Kerk van het Allerheiligst Sacrament aan de Nassaulaan hebben dertig jaar het kerkelijk landschap van Delft verrijkt. Eerst waren het drie diensten per jaar, later twee: in januari voor de Gebedsdienst voor de eenheid van de christenen, en in september voor de dienst in het kader van de Vredesweek.

Ter voorbereiding dacht ik alle preken en liturgieën vanaf 2000 (sinds ik in Delft werk) te bekijken. Deze ambitieuze aanpak mislukte al bij de eerste preek die ik aantrof, van 22 september 2002. Daarin kwam de situatie in Israël aan de orde, in dezelfde bewoordingen van nu. Ik haalde Naim Ateek (1937), een Palestijnse bevrijdingstheoloog, aan. Die keerde zich tegen de Israëlische nederzettingenpolitiek en ook tegen artikel 1 van onze kerkorde. Hij bekritiseerde onze ‘onopgeefbare verbondenheid’ met Israël. Helaas verwart hij ‘onopgeefbaar’ met ‘onvoorwaardelijk’. Als je met iemand onopgeefbaar verbonden bent, kun je zeker kritiek hebben. Als vrienden, als in een huwelijk, maar ook tussen instanties, kerken en landen. Naim Ateek staat een vreedzame weg voor ogen om in Israël als Palestijn te leven. Een moeizame, bijna onbegaanbare weg, zeker nu. Wonderlijk genoeg zijn er nog steeds Palestijnen die dit volhouden.

Weidsheid van de kerk ontdekken

Dit als voorbeeld om te voelen hoe wij die dertig jaar worstelden met vrede. En hoezeer wij God daarbij nodig hebben. Uit diezelfde preek haal ik ook iets over het gebed. Ergens in de vierde of vijfde eeuw vroeg een monnik aan Augustinus om verlof van het werk, omdat hij moest bidden. ‘Als mensen op de markt tegelijk kunnen werken en roddelen’, antwoordde Augustinus, ‘dan kun jij ook bidden en werken tegelijk.’ Mooi vind ik dat. Bidden tijdens je werk. Daar knapt de wereld van op.

Vrede en gebed zijn de brandpunten van deze Triodiensten. Het Kerkelijk Centrum Delfgauw zet deze diensten voort met de kerken in Pijnacker, waar het mee verbonden is. Ik hoop dat er binnen onze HI4-wijkgemeenten en de nieuwgevormde RK Martha en Mariaparochie ruimte blijft voor deze diensten. Om in schrale tijden iets van de weidsheid (oecumene) van de kerk te ontdekken in onze behoefte aan gebed en in onze hunkering naar vrede.

David Knibbe

Meer verhalen